De overtocht naar Europa

“Aaaaargh, ik heb het helemaal gehad”, roep ik als we al 5 dagen in een hoek van bijna 45 graden over bakboord hangen sinds ons vertrek uit Sint Maarten. Gelukkig is de zee nog redelijk kalm maar elke simpele dagelijkse handeling wordt onder deze hoek een behoorlijke exercitie:
• toiletteren; dwars op de pot is nog tot daar aan toe maar je broek vanaf je enkels terug krijgen op je heupen zonder te vallen valt niet mee,
• douchen; geen optie want je kunt amper blijven staan en als dat wel lukt zoekt de straal ook de weg van de minste weerstand en dus is alles zeiknat behalve jijzelf,
• scheren; mits je zelfmoordneigingen hebt, geen optie,
• koken; met je voeten in het midden van de boot en de rest van je lichaam aan de zijkant en een cardanische kookplaat sta je bijna boven je hoofd in de pannen te roeren,
• een afbakbroodje moet op het juist moment uit de oven worden gehaald anders kun je het aan de andere kant van de boot van de vloer rapen.

Aan het einde van dag 10 nadert ons een lage druk gebied en dus meer wind en slechter weer. We maken plannen om ons voor te bereiden maar laten uiteindelijk het plan om het grootzeil te laten zakken varen en gaan op vol zeil de nacht in. Helaas moeten we toch midden in de nacht het zeil laten zakken onder erbarmelijke omstandigheden. Vergeleken hiermee waren de eerste 5 dagen nog een hemel. Een aantal dagen lang komt de wind van achteren en rollen we werkelijk alle kanten op. De wind trekt aan naar windkracht 9 en dus hogen de golven zich ook op waardoor alles door de boot vliegt. Daarbij natuurlijk ook nog een behoorlijke plens regen en het plaatje is compleet. Slapen is vrijwel niet meer mogelijk en op dag 12 zijn we allebei op maar gelukkig verbetert het daarna en gaat de wind langzaam wat liggen.
De laatste 3 dagen is de wind helemaal verdwenen en moeten we helaas op de motor verder. Na 15 dagen komt er eindelijk land in zicht, uiteindelijk toch nog best wel snel maar wat ons betreft niet snel genoeg. Iedereen ervaart zo’n oversteek uiteraard op zijn eigen manier maar wij, als 2 nuchtere pipo’s, kunnen alleen maar zeggen dat het gewoon erg lang geduurd heeft. “Been there, done that”, wij kunnen het afvinken van ons lijstje en zijn blij dat we weer even vaste (Europese) grond onder onze voeten hebben. We hebben de Azoren bereikt!

4 thoughts on “De overtocht naar Europa

  1. Beste Henk en Michelle, nog heel veel succes met de laatste etappe. Als ik goed gekeken heb zitten jullie al voor de kust van Calais. Jullie hebben al zoveel stormen doorstaan, dan zal het laatste stuk een peulenschil zijn voor jullie.
    tot gauw in Boxtel, groeten Wilma en Jaap.

  2. Toppie gedaan jomgens en eindelijk een blog wat de overtocht niet beschrijft als het paradijs op aarde.
    Wellicht tot ziens on Boxtel sept/oct.
    Sy Pimentao
    Rene en Angelique

  3. Wat een gedoe. Wij zijn niet jaloers. Blij dat jullie er zijn. Op naar het laatste stuk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*
*
Website