Curacao ( 5-1-17)

“Ga toch mee!”, zegt onze achtbuurman in de Caracasbaai op Curacao. Hij nodigt ons uit om mee naar Willemstad te varen om daar in de binnenstad aan te meren en Oud en Nieuw te vieren. Ondanks al onze tegenwerpingen en bedenkingen varen we uiteindelijk mee en om 17:30 uur zijn we in de stad en inderdaad, onze bezwaren waren gegrond. We mogen er niet liggen. Alle moeite voor niks dus. We hadden gedacht dat Arthur, die hier zelf woont, het wel zou weten maar er zit niks anders op dan weer terug te varen naar de baai en op een andere manier in de stad te komen. Vol gas varen we terug met Rebacca en Christiaan, de kinderen van Herman en Jahaira, die met ons mee zijn gevaren. Ook zij moeten nu weer met de auto terug naar de baai om hun kinderen op te halen. Gelukkig kunnen we met Herman, Jahaira en de drie kinderen mee terug naar de stad rijden. We hebben tenslotte afgesproken met Marianne en Tonny, die we uiteindelijk bij de pontjesbrug ontmoeten en waarmee we gelukkig toch samen het nieuwe jaar in kunnen luiden. Het vuurwerk is prachtig en oorverdovend en het is bijzonder om hier aan de andere kant van de wereld met familie oud en nieuw te vieren.
Arthur blijkt later pas om half 12 ’s avonds terug te zijn gekeerd en met motorproblemen naar binnen te zijn gesleept. Zijn oud en nieuw is dus een beetje in het water gevallen maar dat hebben we een dag later goed gemaakt en het dunnetjes over gedaan op het strand.

Inmiddels zijn we dus op Curacao omdat we op Grenada een beetje het gevoel kregen dat alle Caribische eilanden een beetje hetzelfde zijn en we iets anders wilden. De kerst brengen we door op Carriacou waar het werkelijk uitgestorven is en daar ontstaat het plan om naar Curacao te varen. We verwachten dat we pas op woensdag kunnen uitklaren omdat alles gesloten is maar gelukkig kunnen we op tweede kerstdag alles regelen bij immigratie. Het papierwerk neemt ruim twee uur in beslag maar het scheelt ons uiteindelijk toch een dag en dus vertrekken we op tweede kerstdag. We hebben de snelheid er goed in en maken twee keer een daggemiddelde van 184 mijl. We gaan eigenlijk te hard want nu komen we weer in het donker aan. Henk vaart in de vroege ochtend wat verder door om tijd te trekken en maakt mij wakker als het licht begint te worden en we het Spaanse water in kunnen varen. De ingang is erg smal en ondiep en met het blote oog nauwelijks zichtbaar. Nu snappen we wel dat ze waarschuwen om hier niet in het donker naar binnen te varen. Om half 8 liggen we in een prachtige baai waar de schildpadden om de boot heen zwemmen.
We krijgen om half 10 een lift naar de stad van Herman en Jahaira uit Aruba die hier op vakantie zijn met hun boot. Van slapen komt dus niet veel en om twee uur zijn we eindelijk klaar met alle formaliteiten. We kunnen terug met de bus naar onze ankerplek en genieten van een heerlijke tournedos, eindelijk en dat op mijn verjaardag, wat een kadootje!
We huren de meest aftandse auto die je je kunt bedenken maar hij brengt ons van A naar B (hopen we!). Curacao is heel toeristisch maar wel gezellig. En… Luc en Annabel kunnen komen. Helaas heeft Luc geen tijd maar wat zijn we blij om Annabel weer even een weekje bij ons te hebben!

2 thoughts on “Curacao ( 5-1-17)

  1. Ja. En dan loop je langs de kade en zie je je familie keihard weg varen langs de geopende pontjesbrug. Maar ik had ze gezien. ‘S avonds in het iverdrukke Willemstad zie ik ze ineens aan kimen lopen. Was leuk om samen oud op nieuw te vieren. Jammer dat we allemaal zo moe waren en het zo verschikkelijk druk was. Maar we hebben elkaar live een gelukkig Nieuwjaar kunnen wensen. Toch heel fijn als je elkaar zo lang niet gezien heb.

  2. Henk en Michelle
    De beste wensen voor een gelukkig en vooral gezond nieuwjaar!
    Groetjes uit het koude Nederland
    😘😘😘

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*
*
Website