BVI’s en Sint Maarten

 

“Ik heb het hier eigenlijk al wel gezien”, zegt Henk als we door Sopers Hole op Tortola hebben gelopen. En ik ben het daar eigenlijk wel mee eens. Het is een kunstmatig dorpje gericht op met name de Amerikaanse toeristen en het is bomvol. Dus steken we over naar het eiland Jost van Dyke. Daar vinden we in de Great Harbour een prima stekje. Aan de wal wemelt het van de strandtentjes en eigenlijk is dit wel zoals we ons de carieb hadden voorgesteld. De weg door het dorp is van zand en de lokalen rijden er doorheen mee een oude auto volgebouwd met mega speakers achterin, die doet denken aan een de SiSi-reclame. En… na 9 dagen hebben we eindelijk weer WiFi!
We bezoeken wat andere stranden met de dingy die allemaal even prachtig zijn maar om eerlijk te zijn, als je 1 bounty eiland gezien hebt, heb je ze allemaal wel gezien. Op het ene eiland wijst de palmboom naar links en op het andere naar rechts dus besluiten we al snel dat we langzaam richting het oosten hoppen langs de eilanden om dan begin maart op Sint Maarten te zijn zodat we misschien nog wat mee kunnen pikken van de Heineken Regatta. Als we echter voor vertrek op Jost van Dyke nog gauw even de gribfiles checken blijkt er 2 dagen later een perfecte wind te komen om naar het oosten te varen en dat komt maar zelden voor. We zullen dus onze kans moeten grijpen en vertrekken naar Virgin Gorda, het oostelijkste eiland van de BVI’s. Als we Virgin Gorda verlaten door een zeer smalle en ondiepe doorgang tussen de riffen door, krijgen we bijna spijt. Het is hier prachtig!
Maar dertien uur later, om half 2 ’s nachts, komen we aan in de Marigot baai van Sint Maarten en gooien midden in de baai het anker neer. Het is druk en bomvol, we kijken morgen wel voor een beter plekje en na de scheepsborrel, die we altijd nemen als we ergens aangekomen zijn, liggen we om 4 uur in bed. Een latertje dus en toch zijn we om 9 uur al weer op en varen de Simson baai binnen waar we een beter plekje vinden en kunnen inklaren.
We ontmoeten verschillende mensen en hebben een paar gezellige dagen met Sheila & Chris (Canadezen) en Penny (Nederlands) & George (Amerikaan).
Inmiddels hebben we ook kennis gemaakt met René en Brigit met hun zeiljacht Blue Spirit. Van Brigit had ik al een paar keer een column in “Mooi Boxtel” gelezen omdat zij ook uit Boxtel komen. Wat is de wereld toch klein! En dan te bedenken dat er zelfs nog een derde Boxtelse zeilboot ligt.
Op zaterdagmiddag gaan we “even een borrel drinken” bij René en Brigit. Vergeet dat “even” maar want we hebben het veel te gezellig en belanden uiteindelijk zonder te eten en natuurlijk al te veel drank bij de Heineken Regatta waar we een superleuke avond hebben en meteen maar kaarten kopen voor de avond daarna. Die avond begint gelukkig wel na een behoorlijke avond maaltijd maar wat hebben we een lol. Met dank aan Brigit hebben we een staff-kaart en een Vip-bandje (vraag me niet hoe het haar gelukt is!) en dus gaan wij vrouwen samen naar de vip-tribunes. Na 1 bezoek worden we al herkend door de security en mogen gewoon doorlopen. Voor slechts $ 2,- krijgen we in plaats van een glas wijn een hele fles mee! Wij hoeven dus gelukkig niet aan het bier en krijgen er zelfs nog eten bij. Als UB40 begint te spelen wurmen we ons naar voren en slagen er in tot aan het podium te komen maar aangezien het daar veel te warm is zijn we snel weer terug bij onze mannen en maken er een gezellige avond van. Dit is een avond die ons nog lang zal heugen!

Inmiddels beginnen we langzaam ingeburgerd te raken op Sint Maarten. Hier houden we het wel even vol tot we kunnen oversteken naar de Azoren. Het klimaat is heerlijk en ook Luc besluit ineens over te komen en zal zelfs ruim 3 weken blijven. Gezelligheid met een grote (zachte) G dus.