Laatste maandje thuis

Sinds vandaag is het definitief, vanaf 1 mei ben ik officieel werkloos. Met mijn resterende snipperdagen is mijn laatste werkdag op 14 april a.s.. Wel een raar idee maar bang dat ik straks geen werk kan vinden ben ik niet. Eerst maar eens afkikken de komende maanden, dan volop genieten en daarna langzaam weer eens aan de toekomst gaan denken. Wie weet hoe we in het leven staan na ons avontuur.

De laatste maand is aangebroken. De agenda zit barstensvol afspraken met mensen die nog een keer willen borrelen of eten. Helaas lukt dat niet altijd meer omdat we onze tijd ook hard nodig hebben voor de laatste voorbereidingen. Het huis moet deels leeggemaakt en nog aan kant gebracht worden en uiteraard hebben we ons toekomstige (varende) huisje waar nog wel wat uurtjes in zullen gaan zitten. Op de boot heb ik langzaam wat orde in de chaos kunnen aanbrengen, thuis wordt de chaos des te groter.”Hoekje zolder”, “hoekje boot”, “hoekje weg”, “hoekje vraagteken” en vele lijstjes. Maar uiteindelijk moet goed goed zijn en gaan we gewoon. Als we niet oppassen blijven we voorbereiden en vertrekken we nooit.

” Spannend hè?, vraagt iedereen maar vooralsnog voel ik dat niet zo. Misschien als de laatste dagen aanbreken….

 

Eind in zicht

Binnen enkele seconden zie je door mijn spijkerbroek heen een ei op m’n scheenbeen verschijnen. Ik durf even niet te bewegen omdat ik denk dat ik van alles gebroken heb. Gelukkig valt het mee behalve een dikke scheen, dikke arm en pijn in m’n stuitje. Wat er gebeurd is? Ik was even vergeten dat we de bodemplaat in de gastenkajuit verwijderd hadden en toen Henk mij riep om iets aan te pakken ben ik er letterlijk met beide benen ingetuind.

Henk zag mij vanuit zijn peniebele plekje letterlijk door de bodem zakken en schrok zich rot. Na alle tegenslagen van de afgelopen weken (punctie in mijn borst, vette griep, gezeik met een vulling)  hoop ik toch dat dit het laatste is en dat we ons nu weer kunnen focussen op het klaar maken van de boot.

Het aftellen is in ieder geval wel echt begonnen. Henk is regelmatig op/in de boot te vinden en  de watermaker is klaar voor gebruik. We vinken steeds meer af op onze  to-do lijstjes. Nog een paar weken dan gaat de wintertent er af en lijkt onze Spirit weer meer op een boot en met het heerlijke lentezonnetje erbij beginnen de kriebels nu echt te komen.